عَمَلى ( الى قوله عليه السلام ) وَاجْعَلْ لى يا الهى الدَّرجَةَ الْعُليا فى الاخِرةِ وَالاولى » . بى نيازى روح و حقيقت انسانيت در بعضى روايات از حضرت رسول - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - منقول است كه : « خَيرُ الْغنى غِنى النَّفس » « 1 » و در حديث ديگر هم از آن حضرت روايت است كه : « ليس الغنى فى كثرة العرض و انما الغناء غنى النفس » . « 2 » « بى نيازى وتوانگرى ، در بسيارى مال و منال نيست اين است و جز اين نيست كه غنا و بى نيازى ، غنا و بى نيازى نفس است » . بشر تا در صميم جان و روح و حقيقتش بىنياز نشده باشد اگر چه همهء دنيا را هم مالك شود فقير است و هميشه زيادتر و بيشتر مىخواهد . و چنان كه در حال پيش از رسيدن به ملك و مال ، احساس فقر مىكرد در اين حال نيز خود را به افزونتر از آنچه دارد نيازمند مىبيند . چنان كه رسول گرامى اسلام مىفرمايد : « لو كان للابن آدم وادٍ من مال من ذهب لابتغى اليه ثانيا ولوكان له و اديان لاتبغى لهما ثالث ولا يملا جوف ابن آدم الّا التراب » . « 3 »

--> ( 1 ) - سفينة البحار ، ج 2 ، ص 327 . ( 2 ) - همان مدرك سابق . ( 3 ) - الجامع الصغير ، ج 2 ، ص 131 .